فرانسه . ایران . مسلمانان : فام

روابط میان فرانسه و مسلمانانِ جهان ؛ و فرانسه با ایران و ایرانیان

فرانسه . ایران . مسلمانان : فام

روابط میان فرانسه و مسلمانانِ جهان ؛ و فرانسه با ایران و ایرانیان

این سایت بیشتر به روابط اقتصادی و سیاسی ایران و فرانسه درسالهای 1394 ، 1395 ، 1396 و 1397هجری خورشیدی اختصاص یافته است . مسلما" مسؤولان گرامی ، مدیران آگاه ، و دانش پژوهان ارجمند توقع ندارند که ما تمام استعداد اطلاعاتی ، و تحلیل و تفسیر های خود را طی این نمایه گونه کروولوژیک بیاوریم ؛ گرچه اخباری مشروح تر و به تفصیل با مکمل هائی تحلیلی و تفسیری در سوابق دویست ساله ، و امور و مسائل موجود ، نزد ما محفوظ می باشند ؛ و در صورت ضرورت ، و نه به صورتی سوداگرانه و فروش اطلاعات خام ، به متقاضیان شایسته ی امر ارائه خواهند گردید .
Alireza Ayatollahiعلیرضا آیت اللهی با قریب به هشت سال تحصیلات عمرانی - اقتصادی - اجتماعی - فرهنگی در دوره های کارشناسی - کارشناسی ارشد - و دکتری در فرانسه ؛ پژوهشگر و استاد سابق دانشگاهها ، استاد سابق پژوهشهای بازرگانی ، و دبیرسابق پژوهشی در سازمان مدیریت ، با قریب به پنجاه سال مطالعه در باره فرانسه - ایران ؛ و روابط بین این دو کشور ؛ هم اکنون هفتاد و سه ساله ، و بازنشسته است .
پیوندها

۲۱۸ مطلب در تیر ۱۳۹۶ ثبت شده است

 تاریخ خبر: 25/04/1396 | ساعت: 23:9|

رژیم صهیونیستی آتش بس روسی آمریکایی در جنوب غرب سوریه را رد کرد

تهران – ایرنا - نخست وزیر رژیم صهیونیستی در دیدار با رئیس جمهوری فرانسه گفت: توافق میان روسیه و آمریکا برای آتش بس در جنوب غرب سوریه را نمی پذیرد زیرا باعث قدرتمند شدن ایران می شود.

به گزارش یکشنبه شب ایرنا به نقل از تارنمای خبری واشنگتن اگزماینر، بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی اعلام کرد با توافق میان روسیه و آمریکا برای آتش بس در جنوب غرب سوریه مخالف است.
به نوشته این تارنما، یک مقام صهیونیستی ادعا کرد که ایران در تلاش است حضورش در سوریه را با اعزام مشاوران و نیروهای نظامی و تاسیس پایگاه هوایی و دریایی در این کشور گسترش دهد.
این مقام صهیونیستی افزود: این مساله تصویر کنونی منطقه را تغییر خواهد داد.
آتش بس در جنوب غرب سوریه که از ظهر روز یکشنبه هفته گذشته اجرا شده است، در دیدار رئیسان جمهوری روسیه و آمریکا در حاشیه نشست گروه 20 در هامبورگ آلمان به دست آمد.
شبد**9416**9122**مترجم:علیرضا آقازاده**انتشار دهنده: مهدی نعمتی

انتهای پیام /* 
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۶ تیر ۹۶ ، ۰۹:۱۰
علیرضا آیت اللهی
يكشنبه, ۲۵ تیر ۱۳۹۶، ۰۹:۳۴ ب.ظ

دیدار وزیر خارجه فرانسه با مقامات کویت

دیدار وزیر خارجه فرانسه با مقامات کویت

دیدار لودریان با مقامات کویتی
شناسهٔ خبر: 4032784 - 
وزیر خارجه فرانسه پس از ورود به کویت با تنی چند از مقامات این کشور دیدار و گفتگو کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از خبرگزاری رسمی کویت، «شیخ صباح الحمد الصباح» امیر کویت با «جان ایو لودریان» وزیر خارجه فرانسه دیدار و گفتگو کرد.

در این دیدار «صباح الخالد الحمد الصباح» معاون نخست‌وزیر و وزیرخارجه کویت و «شیخ محمد العبدالله الصباح» وزیر اطلاع رسانی کویت نیز حضور داشتند.

تا کنون درباره جزئیات این دیدار گزارش مبسوطی منتشر نشده است؛ اما وزیر خارجه فرانسه در تلاش برای حل بحران بوجود آمده میان قطر و چند کشور عربی، دیروز نیز در چارچوب سفری دوره‌ای به منطقه خلیج فارس ابتدا با مقامات قطر و سپس عربستان سعودی دیدار و گفتگو کرده بود.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ تیر ۹۶ ، ۲۱:۳۴
علیرضا آیت اللهی
| تاریخ خبر: 25/04/1396 | ساعت: 19:24|

ماکرون: فرانسه نگرانی اسرائیل را از فعالیت های حزب الله در جنوب لبنان درک می کند

تهران-ایرنا- رئیس جمهوری فرانسه روز یکشنبه در دیدار با نخست وزیر رژیم صهیونیستی ضمن آنکه خواستار از سرگیری مذاکرات سازش میان رژیم صهیونیستی و فلسطینیان شد، گفت: فرانسه نگرانی اسرائیل را از فعالیت های حزب الله در جنوب لبنان درک می کند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه از پاریس، امانوئل ماکرون رئیس جمهوری فرانسه در کنفرانس مشترک با بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی که به پاریس سفر کرده است، خواستار از سرگیری مذاکرات سازش میان رژیم صهیونیستی و فلسطینیان به منظور دستیابی به راه حل تشکیل دو کشور شد.
وی با اعلام اینکه فرانسه آماده است از همه تلاش های سیاسی در این راستا حمایت می کند، بر ضرورت همزیستی صهیونیست ها و فلسطینیان در کنار هم تاکید کرد.
او گفت : ما خواهان بازگشت طرفین به مرزهای 1967 هستیم.
وی در بخش دیگری از سخنانش گفت: ما نگرانی اسرائیل را از فعالیت های حزب الله در جنوب لبنان درک می کنیم.
ماکرون نسبت به آنچه که وی آن را ' تهدید حزب الله ' خواند، خطاب به نتانیاهو افزود: پاریس در برابر کاهش این تهدید تلاش می کند.
نخست وزیر فرانسه درباره تحولات سوریه نیز گفت: فرانسه تلاش خود را برای دستیابی به راه حل فراگیر برای بحران سوریه به نحوی که زمینه را برای بازگشت پناهندگان سوری فراهم کند، به کار می گیرد.
وی با بیان اینکه کشورش موضع روشنی در قبال فعالیت های شهرک سازی رژیم صهیونیستی در فلسطین اشغالی دارد، بر ضرورت احترام همگان به قوانین بین المللی تاکید کرد.
رئیس جمهوری فرانسه در بخش دیگری از سخنانش درباره ایران نیز گفت: فرانسه درباره توافق هسته ای غرب با ایران هوشیار است .
ماکرون در جمع خبرنگاران گفت: نتانیاهو در این دیدار نگرانی خود را درباره نظام ایران با من مطرح کرد. من نیز به وی اطمینان دادم که ما به ویژه درباره اجرای دقیق همه بندهای توافق هسته ای که در سال 2015 به امضا رسید، هوشیار هستیم.
خاورم**9329**1144مترجم: ندا بهبودی** انتشار دهنده: علیرضا جباری

انتهای پیام /* 
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ تیر ۹۶ ، ۲۰:۱۱
علیرضا آیت اللهی
يكشنبه, ۲۵ تیر ۱۳۹۶، ۰۷:۰۸ ب.ظ

در قرارداد با توتال چه گذشت؟!

  •  یکشنبه / ۲۵ تیر ۱۳۹۶ / ۰۸:۵۳
  •  دسته‌بندی: انرژی
  •  

در قرارداد با توتال چه گذشت؟!

پالایشگاه نفت بندرعباس



امضای قرارداد توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی با توتال، بیش از آنچه که گمان می‌رفت حاشیه‌ساز شد.

به گزارش ایسنا، پیوند قدیمی نفت ایران با غول نفتی توتال بعد از تحریم ها، اواسط پاییز سال گذشته بود که با امضای HOA بین شرکت ملی نفت ایران با شرکت توتال برای توسعه فاز یازدهم میدان گازی پارس جنوبی مهر تمدید خورد. مهر تمدیدی که مذاکرات متناوب و نفس گیری را به همراه داشت تا اینکه بازار جهانی نفت در ۱۲ تیرماه  و بعد از اشتیاق موافقان و خشم مخالفان شاهد امضای نخستین قرارداد در قالب قراردادهای جدید نفتی بین ایران و توتال برای توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی بود.

درحالی که عمر بسیاری از میادین و مخازن نفتی و گازی به دلیل نبود سرمایه و تکنولوژی در کشور رو به پایان است و نیاز صنعت نفت کشور به مشارکت با غول های نفتی دنیا بیش از پیش حس می شود عده ای از منتقدان امضای قرارداد با توتال را با توضیحاتی مبنی بر اینکه سرمایه و تکنولوژی لازم برای توسعه در کشور هست خیانت به کشور دانستند.

ساده ترین توضیح در مورد قرارداد توسعه فاز ۱۱ توتال

شاید ساده ترین توضیح درمورد قرارداد مذکور این باشد که این طرح با هدف تولید حداکثری و پایدار روزانه دو میلیارد فوت مکعب (برابر با حدود ۵۶ میلیون مترمکعب) گاز غنی ترش از منابع بخش فراساحل فاز ۱۱ میدان گازی مشترک پارس جنوبی و انتقال آن به خشکی اجرا می‌شود. با اجرای این طرح برآورد می‌شود در طول ۲۰ سال دوره قرارداد ۳۳۵ میلیارد مترمکعب گاز طبیعی غنی و ترش از این میدان مشترک تولید شود که از این گاز غنی ترش می‌توان حدود ۲۹۰ میلیون بشکه میعانات گازی، ۱۴ میلیون تن گاز مایع، ۱۲ میلیون تن اتان و دو میلیون تن گوگرد به همراه ۳۱۵ میلیارد مترمکعب گاز سبک شیرین تولید کرد.

 با فرض قیمت حدود ۵۰ دلار برای هر بشکه نفت خام بدون احتساب ارزش گاز سبک شیرین ارزش سایر محصولات قابل استحصال در طول دوره قرارداد بالغ بر ۲۳ میلیارد دلار می‌شود. ارزش گاز سبک شیرین تولیدی نیز با فرض هر مترمکعب ۱۰ سنت دلار بالغ بر ۳۱ میلیارد دلار می‌شود و در مجموع بر اساس قیمت‌های فعلی حامل‌های انرژی در بازار بین المللی ارزش محصولات این طرح در طول دوره قرارداد برابر با ۵۴ میلیارد دلار است.

البته درآمد دولت از اجرای این طرح منحصر به دوران قرارداد نبوده و برآورد می‌شود که ارزش تولیدات این میدان پس از پایان قرارداد بالغ بر ۳۰ میلیارد دلار می‌شود که در نتیجه درآمد کشور از اجرای این طرح جمعا از مبلغ ۸۴ میلیارد دلار با قیمت‌های فعلی نفت خام فراتر خواهد رفت.

برآورد میزان سرمایه‌ گذاری و نحوه تامین منابع مالی

برآورد هزینه سرمایه‌ گذاری مستقیم این طرح ۴۸۷۹ میلیون دلار است. در این قرارداد طرف دوم موظف به تامین کلیه منابع مالی مورد نیاز برای اجرای پروژه بوده و شرکت نفت تا پیش از آغاز تولید از میدان هیچ مبلغی به طرف دوم پرداخت نخواهد کرد.

نحوه بازپرداخت

بازپرداخت اصل هزینه سرمایه‌ای مستقیم طرف دوم ۱۰ ساله خواهد بود که در مقایسه با قراردادهای پیشین بیع متقابل (با دوره بازپرداخت چهار تا شش ساله) یک دستاورد مهم خواهد بود. میزان پرداخت دستمزد به پیمانکار در هر سال وابسته به مقدار تولید از میدان است. پرداخت هزینه بهره برداری، هزینه سرمایه‌ای غیرمستقیم به صورت جاری و براساس هزینه‌های واقعی خواهد بود.

کلیه هزینه‌های ذکر شده باید براساس برنامه و بودجه عملیاتی سالیانه انجام شده و بازپرداخت آنها منوط به اخذ تاییدیه‌های لازم شرکت ملی نفت ایران است.

بلافاصله پس از امضای قرارداد مذکور، صدای اعتراض مخالفان بلند شد و محرمانه بودن قرارداد، میزان درآمد توتال از این قرارداد، همکاری توتال با قطر و عدم مشارکت وزارت نفت با شرکت های داخلی برای توسعه فاز ۱۱ را از مشکلات این طرح دانستند. این اعتراض ها به گوش خانه ملت نیز رسید و بیژن زنگنه را برای ارائه توضیحات به مجلس کشاند.

زنگنه در مجلس چه گفت؟

مهم ترین نکته ای که وزیر نفت در صحن علنی مجلس به آن اشاره کرد این بود که این قرارداد برای ما امنیت‌زا است و اگر به هر دلیلی در حین اجرا پیمانکار کار را متوقف یا رها کند هیچ پرداخت و یا خسارتی داده نمی‌شود.مجموعه تعهداتی که دولت با مصوبه شورای اقتصاد دارد، ۱۲ میلیارد و ۹ میلیون دلار است و این که گفته می‌شود دولت رفته قراردادی بسته که در طول ۲۰ سال، ۵۰ درصد تولید میدان را به شرکت خارجی می‌دهد، حرف نادرستی است.

به گفته زنگنه قرار است که "در راستای اجرای این قرارداد ۳۰ حلقه چاه حفر شود، ‌۲ سکو احداث شود و ۲ رشته خط لوله ۳۲ اینچ به طول ۲۵۴ کیلومتر انجام شود. در واقع بخش اول اجرا ۲ میلیارد و ۹۷۴ میلیون دلار هزینه دارد .در فاز دوم اجرای پروژه ما به فشارافزایی بر سر سکوها می پردازیم که باعث می شود تولیدمان تداوم یابد. بعد از سه سال و نیم که فاز اول وارد مدار شد تولید ۵۶ میلیون متر مکعبی آغاز می شود و بعد از چند سال از آن هم سکوی جدید به منطور فشارافزایی فعالیت خواهد کرد .زمانی که ما افت فشار داشته باشیم، فاز دوم این پروژه یعنی فشارافزایی برای سال ۲۰۳۲ تولید خواهد داشت، ‌ در واقع تولید ما دو برابر می شود و ما باید این تکنولوژی را بدست آورده ضمن اینکه برای دیگر فازها هم مورد استفاده قرار دهیم."

زنگنه با اشاره به مزایای انتقال تکنولوژی در اجرای این پروژه گفت "این قرارداد برعکس سایر فاینانس‌ها هیچ محدودیتی برای استفاده از ظرفیت‌های داخلی ندارد. در واقع در این نوع قرارداد هیچ محدودیتی برای ارجاع کار به داخل نداریم. می‌توانیم صد در صد کار را به داخلی ها دهیم البته اگر در مناقصه برنده شوند. ما مراحل حفاری، ‌ سکوهای دریایی، ‌ پایه سکوها، ‌ عرشه‌ها، ‌ خرید و لوله و... را به مناقصه می‌گذاریم. اگر شرکت های داخلی برنده شوند که بسیار خوب است. البته تلاش مستمری می کنیم که شرکت های ایرانی در مناقصه برنده شوند. انتقال تکنولوژی را در چهار سطح در نظر گرفتیم. در هر قراردادی باید یک شرکت ایرانی وجود داشته باشد. برخی ها با این مخالفت کردند، ‌ می گفتند شرکت های خارجی گرگ هستند. یکسری گرگ زاده داخلی هم در این راستا تربیت می شوند و می آیند. اما اگر قرار است تکنولوژی در کشور رشد کند باید شرکت ها فعال شوند. ما ۱۳ – ۱۴ شرکت ایرانی را تایید صلاحیت کردیم تا در این مناقصه بیایند. در اینجا هم شرکت پترو پارس به عنوان یکی از معتبرترین شرکت های ایرانی مشارکت دارد".

چرا سهم شرکت ایرانی کم تر از شرکت های خارجی است؟

وزیر نفت در مورد سهم ۱۹.۹ درصدی پتروپارس توضیح داد "می گویند چرا سهم شرکت پترو پارس ۱۹.۹ درصد است؟ باید در نظر داشته باشند با این سهم هم باید ۱.۶ میلیارد دلار پول بیاورد. خب این پول از کجا باید تامین شود. صندوق توسعه ملی چقدر پول دارد که بخواهد در اختیار قرار دهد.در اینجا یک موافقتنامه با مشارکت بین پترو پارس و شرکت چینی و فرانسوی امضا شده که موظف هستند توانمندی و تکنولوژی مخزن و مدیریت پروژه را به این شرکت ایرانی منتقل کنند.برخی از دوستان می‌گویند که چرا این کارها را ما خودمان انجام ندادیم؛ ما که بلد بودیم، پول هم داشتیم و فازهای دیگری را هم انجام داده بودیم. باید در این زمینه بگویم که ما در این برنامه بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار نیاز به سرمایه‌گذاری داشتیم. ما اینها را چطور از منابع داخلی باید تأمین کنیم. بنابراین حدود ۶۵ تا ۷۰ درصد را باید از منابع خارجی تأمین کنیم.برخی می‌گویند از صندوق ذخیره پول بگیریم؛ اگر قرار باشد ۱۲۰ میلیارد دلار از صندوق ذخیره پول بگیریم و قرار باشد که همه پول را به ما دهد پس سایر بخش‌های اقتصاد چه کار کنند؟

در این راستا باید گفت مهندسان، متخصصان و کارشناسان حوزه انرژی بر این واقعیت واقفند که شرکت‌های توانمند داخلی فعال در حوزه صنعت نفت به رغم قابلیت‌های فراوان، از فناوری لازم برای احداث سکوی فشارافزای گاز در دریا برخوردار نیستند و این در حالی‌ است که با توجه به افت تولید گاز در میدان پارس‌جنوبی طی سال‌های آینده، صنعت نفت به این فناوری نیاز مبرم دارد. همچنین اجرای این قرارداد، فرصت مغتنمی را برای انتقال دانش و فناوری به شرکت ایرانی پتروپارس به عنوان یکی از اعضای کنسرسیوم پدید آورده است. همچنین افزون بر فقدان فناوری مورد نیاز، کمبود منابع مالی نیز ایجاب می‌کرد قرارداد با کنسرسیومی به رهبری شرکتی بین‌المللی منعقد شود. اجرای این قرارداد به بیش از چهار میلیارد و ۸۰۰ میلیون دلار سرمایه نیاز دارد و منابع داخلی کشور پاسخگوی تامین این میزان اعتبار نیست."

پاسخ زنگنه به نگرانی هایی درمورد فسخ قرارداد

وزیر نفت به نگرانی هایی که درمورد فسخ قرارداد وجود دارد پاسخ داد:" نگرانی‌هایی در مورد فسخ پیمان وجود داشت که گفته شده ممکن است شرکت های خارجی بخواهند ما را معطل کنند، اما ما پیش بینی کامل را با عدد و رقم انجام دادیم. این ها نمی توانند این کار را انجام دهندالبته بنده افشای جزئیات قرارداد هم نمی توانم داشته باشد البته در کمیسیون انرژی نکاتی را به نمایندگان گفتم. برخی می‌گویند چرا موضوع جریمه در قرارداد دیده نشده است، ‌ اتفاقاً در درون ساختار قرارداد همه مسائل پیش‌بینی شده است. اگر طرف‌های قرارداد یک سال تأخیر داشته باشند بازگشت سرمایه پایین می‌آید."

چرا قرارداد توتال محرمانه است؟

یکی از انتقادهایی که به قرارداد توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی وارد شده، محرمانه بودن آن است. موضوعی که ابتدا محمدباقر نوبخت در یک نشست خبری به آن پاسخ داد و گفت برای عقد قرارداد توتال همه مراحل نظارتی بر آن طی شده است، هیچ موضوع محرمانه‌ای در این قرارداد برای نمایندگان وجود ندارد، آنها حق تحقیق و تفحص از این قرارداد را دارند و اگر هم فکر می‌کنند کار خلافی انجام شده می‌توانند به دستگاه‌های نظارتی از جمله قوه قضاییه، دیوان محاسبات، سازمان برنامه و بودجه و وزارت اطلاعات گزارش بدهند.

زنگنه نیز به این سوال که چرا قرارداد توتال محرمانه است پاسخ داد که "برخی می‌گویند بندی در مصوبه دولت وجود دارد به عنوان بند ۸ که باید سند رازداری به تصویب شورای عالی امنیت ملی برسد و وزارت نفت کار خلافی انجام داده است اما مصوبه دولت در دهم شهریورماه ۱۳۹۵ تصویب شده و ما در تاریخ هشتم بهمن ماه ۱۳۹۴  سند رازداری را با توتال امضا کردیم.هشت ماه است متن سند رازداری را برای شورای عالی امنیت ملی فرستادیم. همه موارد قانونی رعایت شده است. برخی سوال می‌کنند چرا قراردادها طبقه‌بندی شده تنظیم می‌شود؟ خودتان در مجلس تصویب کردید و در مجلس قبل. یا قانون را قبول ندارید یا وزیر را. کاری ندارد هر دو را می‌توانید تغییر دهید، دست خودتان است".

از سوی دیگر باید گفت همانطور که کارشناسان بارها بر آن تاکید کرده اند افشای جزییات قراردادهای بزرگ نفتی در هیچ جای دنیا روال نیست. همچنین وزارت نفت اعلام کرده پیش نویس قرارداد ممکن است به شرکت‌هایی که نیاز دارند داده شود، البته جزییات کامل آن محرمانه و سری است. افشای جزییات قدرت چانه زنی ما را با شرکت‌های دیگر کاهش می‌دهد. البته نهادهایی که باید به این قراردادها دسترسی داشته باشند دسترسی دارند و این قرارداد برای مراجع عالی کشور محرمانه نیست.

توتال با قطر هم مشارکت می کند. وزیر نفت درمورد این موضوع توضیح داد "در مورد سهم توتال در قطر هم سوال مطرح شده است که باید بگویم بر اساس آنچه خودشان اعلام کرده‌اند تولید قطر از کل تولیدات ۴ درصد است. من نمی‌گویم که توتال مبارز فی سبیل‌الله است، نه نیست کاسب است. توتال هم می‌گوید در قطر، قطری هستم، در عربستان، عربستانی و در ایران، ایرانی‌ام. او کاسب است.برخی می‌گویند وقتی سودش در قطر بیشتر است چرا آمده اینجا سرمایه‌گذاری کرده؟ بنده فکر می‌کنم در امور اقتصادی باید ملاحظات امنیتی را در نظر داشته باشیم اما روحیه امنیتی نداشته باشیم. ما همه سازوکارها را پیش بینی کرده‌ایم که طرف نتواند کلک بزند. این شرکت‌ها درجه یک هستند، آبرو دارند".

همچنین باید گفت سهم توتال در قطر کم است و این شرکت رو به ‌روی فاز ۱۱ در قطر سهمی ندارد. نباید به این صورت به مسائل نگاه کرد که حالا که توتال در قطر فعالیت می‌کند نباید در ایران فعالیت کند. شرکت مرسک اطلاعات ۲۰ ساله از قطر دارد و اکنون برای توسعه لایه‌های پارس جنوبی به ایران آمده است. مسلما اطلاعات قطر را در اختیار ما قرار نمی‌دهد. توتال در گذشته میدان ما را مطالعه کرده و مشاور ما بوده است.

این توتالی های بد عهد

از زمانی‌که بحث قرارداد با شرکت فرانسوی توتال مطرح شده است، مهمترین نکته‌ای که بسیاری از منتقدان مطرح کرده‌اند مسئله سابقه شرکت توتال در ایران و بدعهدی آن‌ها در توسعه پارس جنوبی با تاخیر ۱۶ ساله در توسعه فاز ۱۱ بوده است که وزارت نفت چندی پیش توضیحاتی در این مورد ارائه کرد مبنی بر اینکه قرارداد طرح توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی در قالب بیع متقابل در سال ۱۳۸۵با شرکت توتال پاراف شد ولی تنفیذ نشد. مطابق مفاد این قرارداد (و سایر قراردادهای بیع متقابل)، شرکت توتال باید پس از انجام مطالعات مهندسی نسبت به اتخاذ تصمیم تجاری(FID) اقدام می‌کرد، بلافاصله پس از انعقاد قرارداد، مطالعات پایه و تفصیلی مهندسی این قراداد را در سال ۲۰۰۵ آغاز و تا اوایل سال ۲۰۰۷ تکمیل کرد. سپس در حدفاصل سالهای ۲۰۰۸-۲۰۰۷ ودر مرحله(FID)، با توجه به افزایش ناگهانی قیمت نفت و به تبع آن افزایش قیمت کالا و خدمات، پیشنهاد افزایش مبلغ اجرای طرح توسعه فاز ۱۱ از سوی شرکت فرانسوی به شرکت ملی نفت ایران ارائه شد و در اثنای مذاکرات، به‌دلیل اعمال تحریم‌های جدید علیه ایران، عملاً ادامه همکاری شرکت توتال با ایران غیرممکن شد. بعد از این اتفاق، شرکت ملی نفت ایران قرارداد طرح توسعه فاز ۱۱ را با شرکت ملی نفت چین (CNPC) منعقد کرد. بنابراین بیان این مطلب که توقف ۱۶ ساله توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی به دلیل بد عهدی شرکت توتال بوده است، ‌ صحیح نیست.
علی‌رغم بسیاری از انتقادات به مدل جدید قراردادهای نفتی باید گفت که یکی از مزایای این نوع قراردادها در مقایسه با قراردادهای بیع‌متقابل، حذف مرحله (FID) است و لذا پس از امضای قرارداد، حق انصراف به دلیل عدم توجیه پذیری اقتصادی طرح، از پیمانکار سلب شده است.

چه ضرورتی برای حضور شرکت‌های خارجی در طرح توسعه فاز۱۱ وجود دارد؟

در فرآیند انجام طراحی مطالعات پایه مهندسی طرح‌های پیشین توسعه میدان گازی پارس جنوبی موسوم به طرح‌های ۳۵ ماهه توسط پیمانکاران ایرانی، نتایج مطالعات شرکت‌های بین‌المللی مانند توتال در طرح توسعه فازهای ۳ – ۲ پارس جنوبی به عنوان مبنای طراحی مورد استفاده قرار گرفته و لذا پیمانکاران ایرانی با استفاده از دانش مهندسی به کار رفته در فازهایی نظیر ۲ و ۳، نسبت به توانمندسازی دانش فنی خود و انجام طراحی تفصیلی اقدام کردند. یعنی در خلال طراحی‌ مهندسی میدان مشترک پارس جنوبی توسط شرکت‌های بزرگ بین‌المللی مثل توتال، انی، استات اویل و...، میزان انتقال دانش و فناوری به شرکت‌های ایرانی در این رهگذر چنان وسیع بود که سبب تشکیل و رشد و گسترش شرکت‌های ایرانی زیادی شد و همین شرکت‌ها با پشتوانه اسناد و مدارک فنی موجود توانستند خلاء حضور شرکت‌های بین المللی را در زمان تحریم برطرف کنند.

 اما قطع ارتباط طولانی مدت مشاوران و پیمانکاران ایرانی با شرکت‌های بین المللی و دانش و فناوری روز طی قریب به ۱۲ سال سبب کاهش بهره‌وری شده، به نحوی که بهره‌برداری از برخی از طرح‌ها باتوجه به زمان‌بندی ۳۵ ماهه برای آنها در فازهای ۱۳، ۱۴ و ۲۴-۲۲ که منجر به نام‌گذاری آنها به طرح‌های ۳۵ ماهه نیز شد، اکنون پس از گذشت ۸۵ ماه از انعقاد قرارداد، هنوز محقق نشده و پیش‌بینی می‌شود که بهره‌برداری از این طرح‌ها حداقل تا ۱۲ ماه آینده نیز به طول انجامد.

پس به‌روزرسانی این دانش و فناوری در سایه حضور مجدد شرکت‌های بزرگ از ضروریات توسعه بهینه میادین مشترک از جمله میدان مشترک پارس جنوبی است در قرارداد اخیر طرح توسعه فاز ۱۱ نیز یکی از اهداف اصلی، دستیابی به دانش‌فنی طراحی و احداث سکوهای تقویت فشار در بخش فراساحل است که در حال حاضر در کشور وجود ندارد، به نحوی‌که پس از اجرای آن در یک طرح و با کسب دانش فنی و دسترسی به فناوری‌های مربوطه، اجرای آن در سایر طرح‌های پارس جنوبی مبتنی بر آموخته‌های علمی و تکنولوژیکی و با تکیه بر همت و توان پیمانکاران ایرانی میسر خواهد شد. ضمن اینکه، دستمزد پیمانکار (شرکت توتال) طی مدت ۱۵ سال حضور در عملیات بهره‌برداری از سکوهای تولیدی فاز ۱۱، ارتباط مستقیم با میزان تولید از این فاز داشته و به همین جهت پیمانکار تمامی تلاش خود را جهت نگهداشت تولید در حداکثر بازه زمانی ممکن به کار خواهد گرفت. بنابراین عملکرد مناسب پیمانکار که متکی بر دانش فنی روز دنیا است برای سایر طرح‌های پارس جنوبی نیز الگوبرداری و بصورت مؤثر موجب‌ حفظ و نگهداشت توان تولید در کل میدان پارس جنوبی خواهد شد. همچنین، عملیات تولید و نگهداری تاسیسات بخش فراساحل به دلیل ماهیت آن از پیچیدگی خاصی برخوردار بوده و هرگونه تعلل در آن موجب کاهش عمر تاسیسات و یا عدم پایداری تولید می‌گردد که به هیچ وجه به صلاح منافع ملی نیست. در این زمینه نیز مدیریت بهره‌برداری تاسیسات یک فاز پارس جنوبی از جانب شرکت توتال قابل الگوبرداری برای سایر فازها خواهد بود.

انتهای پیام

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ تیر ۹۶ ، ۱۹:۰۸
علیرضا آیت اللهی
يكشنبه, ۲۵ تیر ۱۳۹۶، ۰۵:۲۷ ب.ظ

جزییات گرفتن هواپیمای مجانی از ایرباس


 یکشنبه 25 تیر 1396 - 15:45:00  

جزییات گرفتن هواپیمای مجانی از ایرباس

اقتصاد > صنعت - ایلنا به نقل از اصغر فخریه کاشان نوشت: آقای پرورش توانستند در طول مذاکرات با ایرباس توانستند یک فروند هواپیمای مجانی بگیرند.

اصغر فخریه‌کاشان در مراسم تودیع و معارفه مدیرعامل هما (ایران ایر) با اشاره به مدیریت سابق این شرکت گفت: در دوره دو ساله‌ای که برای خرید هواپیماهای جدید برای ایران ایر کار کردم صحنه‌های زیبایی در زندگی من نقش بست از جمله همکاری‌های همایی برای به نتیجه رسیدن این قرارداد جدید هواپیماها و همچنین شخصیت آقای فرهاد پرورش.

وی افزود: عقد قرارداد خرید هواپیماهای جدید به طور قطع حاصل همکاری بخش‌های مختلف شرکت هواپیمایی هما و مدیریت خاص آقای پرورش بوده است که امروز ایشان به یک برند تبدیل شده‌اند. معقدم آقای پرورش به لحاظ شخصیت‌شان نوع مدیریت و صبوری به یک برند تبدیل شده‌اند.

قائم مقام وزیر راه و شهرسازی در امور بین الملل با تاکید بر اینکه آقای پرورش از هما باقی می‌مانند و در مذاکرات بعدی هم از ایشان استفاده خواهیم کرد، گفت: در این تعهد و معامله‌ای که با جهان غرب انجام دادیم توانستیم امتیازاتی را بگیریم و تفاهم‌هایی را با دنیا داشته باشیم. معتقدم مهمترین نکته در این قراردادها این است که بتوانیم این تعامل و قراردادها را حفظ کنیم.

وی ادامه داد: توانستیم شورای اقتصاد را قانع کنیم که ایران ایر می‌تواند از این قراردادها و از محل این درآمدها به نفع این شرکت و اقتصاد کشور استفاده کند اما مهم این است که برنامه‌ها در هما به اجرا برسد و اگر قرار است هواپیمایی روز 10 ساعت پرواز داشته باشد به 6 ساعت کاهش پیدا نکند. حفظ این شرایط منوط به این است که بتوانیم از این تجربه‌ها مراقبت کنیم.

کاشان همچنین با اشاره به توانایی‌های پرورش درا نجام مذاکرات با شرکت‌های فروشنده هواپیما گفت: توانستیم از خصیصه اصفهانی بودن آقای پرورش استفاده کنیم و تخفیف‌های قابل توجهی را از این شرکت بگیریم.

وی ادامه داد: در حالی که شرکت ایرباس معمولا به هر شرکتی در قالب یک کتگوری تخفیف ارائه می‌دهد توانستیم با مذاکرات آقای پرورش در 9 کتگوری قوری تخفیف دریافت کنیم. علاوه بر تمام این تخفیف‌ها آقای پروش توانستند از مدیرعامل ایرباس یک هواپیمای به عنوان تخفیف برای ایران ایر بگیرند.

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ تیر ۹۶ ، ۱۷:۲۷
علیرضا آیت اللهی

 

۹۶/۰۴/۲۵ :: ۰۰:۳۵

گزارش خبری فارس

چرا قرارداد توتال هدف‌گذاری‌های ادعایی IPC را محقق نمی‌کند؟

خبرگزاری فارس: چرا قرارداد توتال هدف‌گذاری‌های ادعایی IPC را محقق نمی‌کند؟

تجربه‌های جهانی نشان می‌دهد در پروژه‌ای مثل فاز ۱۱ پارس جنوبی با مشخصات مطروحه و توانمندی فعلی شرکت ایرانی، این شرکت لازم است نقش «شرکت عامل» را داشته باشد تا مهارت‌ها و توانمندی‌های مربوط به این نقش را از توتال و CNPC بیاموزد.

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس، قرارداد نفتی اخیر وزارت نفت با شرکت توتال برای فاز 11 پارس جنوبی مورد تایید مسئولین و مدیران صنعت نفت و گاز کشور قرار گرفت. از سوی دیگر نقدهایی به این قرارداد از ابعاد سیاسی و اقتصاد سیاسی بیان شده است. نوشته زیر به اختصار علت عدم پیاده سازی اهداف سیاستی کشور در صنعت نفت و گاز به وسیله این قرارداد را توضیح می دهد.

*توسعه فاز 11 پارس جنوبی یک پروژه کم ریسک:

باتوجه به عملکرد موفقیت آمیز و مسیر رو به رشد شرکت‌های ایرانی در یه دهه گذشته در میدان گازی پارس جنوبی در فازهای  12،13،14،19،20-21، 22-24، 15 و 16، 17 و 18 و امثال آنها چرا باید فاز11 این میدان که از جمله پروژه‌های کم ریسک صنعت نفت و گاز ایران بوده، پس از تاخیر زیاد به شرکت توتال واگذار شود. پیمانکار ایرانی، شرکت پتروپارس، در سال 91 موظف گردید فاز 11 را با هزینه سرمایه‌ای 2 میلیارد دلار در زمانی که اجاره دکل به علت قیمت بالای نفت از هم اکنون بیشتر بود توسعه دهد. این درحالی است که قرارداد با توتال برای توسعه بخش اول این فاز یعنی مشابه قرارداد با شرکت ایرانی 2.4 میلیارد دلار است[1].

حضور شرکت‌های توانمند خارجی نفت و گاز و جذب سرمایه آنها برای توسعه صنعت نفت و گاز ایران لازم است. اما زمانی که ایران نیازمند توسعه میادین مشترک پرریسک متعددی است و مخازن نفتی که در نیمه دوم عمر خود قرار داشته برای تولید صیانتی نیاز به پروژه‌های ازدیادبرداشت و سرمایه‌گذاری دارد، جذب سرمایه خارجی برای یک پروژه کم ریسک در اولویت نیست. مخازن نفتی مذکور نه تنها ریسک سرمایه‌گذاری بالایی دارند بلکه به فناوری‌های پیشرفته و تجربیات عملیاتی شرکت‌های توانمندی خارجی نیازمند اند. حال سوال اینجا است که با این وضعیت صنعت نفت و گاز ایران چرا باید در یک میدان گازی قرارداد بلند مدت منعقد شود. در صنعت نفت و گاز دنیا، توسعه و تولید از مخازن گازی غالبا نیاز به سرمایه کمتر، تکنولوژی ساده تر و ریسک کمتر در مقایسه با مخازن نفتی را دارد.

*سرمایه گذاری مشترک(joint venture)

یکی از وجوه تمایز مدل قراردادی جدید IPC مشارکت در سرمایه‌گذاری شرکت‌های داخلی با خارجی است که به اصطلاح joint venture در حقوق قراردادها معروف است. تعدادی شرکت داخلی و خارجی با یکدیگر یک شرکت مشترک برای توسعه و تولید از یک مخزن تاسیس می‌کنند یا موافقت‌نامه سرمایه گذاری مشترک بین خود منعقد می‌کنند. طرف اول قرارداد دولت بوده و طرف دوم قرارداد اعضای این توافقنامه یا شرکت مشترک است. هر شرکت بر اساس سهم خود سرمایه لازم را تامین خواهد کرد و بر اساس همین سهم در تصمیمات و سود نهایی پروژه شریک خواهد بود.

حضور شرکت‌های داخلی نفتی در سرمایه گذاری موجب انتقال ریسک پروژه به آنها می‌شود. این مشارکت سرمایه و ریسک با هدف افزایش توانمندی شرکت های داخلی در قراردادIPC آورده شده است. اگر چه این امر بسیار پیچیده بوده و نیاز به ابزارهای سیاست گذاری متعددی دارد که متاسفانه درIPC  به خوبی تعبیه نشده است، اما مدل مشارکت در صورت پذیرش ریسک از سوی شرکت ایرانی سیاست مناسبی برای افزایش توانمندی شرکت‌های نفتی است که در کشورهای مختلفی از جمله نروژ و برزیل موفقیت آمیز بوده است. مطالعات انجام شده نظام حکمرانی صنعت نفت و گاز نروژ توسط اندیشکده مطالعات حاکمیت و سیاست گذاری دانشگاه شریف نشان می دهد چالش‌هایی که شرکت ملی نفت نروژ، استات اویل، برای یادگیری از شرکت‌های آمریکایی از قبیل موبیل با آن مواجه شد بسیار فراوان بوده و پیشرفت این شرکت به سادگی با آوردن لفظ سرمایه گذاری مشترک انجام نشده است. به عنوان نمونه، یکی از ابزارهای سیاستی کشور نروژ برای پیاده سازی سیاست افزایش توانمندی شرکت استات اویل، نقش این شرکت در سرمایه گذاری مشترک( شرکت عامل یا غیر عامل) و سهم آن (میزان سرمایه گذاری) در کمیته مدیریت سرمایه گذاری مشترک با توجه به ریسک میادین مختلف بوده است.

سهام مشارکت در سرمایه گذاری پیمانکاران برای توسعه فاز 11 پارس جنوبی عبارت است از :50.1  درصد توتال، 19.9 درصد شرکت ایرانی پتروپارس و  30 درصد شرکت ملی نفت چین CNPC. حال سوال این جا است که اگر قرارداد بلندمدت 20 ساله با یک شرکت خارجی در یک میدان کم ریسک که یادگیری ویژه‌ای هم برای شرکت ایرانی پتروپارس ندارد بسته‌ایم چرا سهام شرکت ایرانی باید 19.9 باشد؟ آیا هدف سیاستی برای آن وجود دارد؟ این سوال بسیار کلیدی و مهم است زیرا تجربه کشور نروژ نشان می دهد در مورد درصد مشارکت شرکت استات اویل در میادین مختلف با شرکت های مختلف بحث‌های کارشناسی متعددی در پارلمان کشور نروژ انجام شده است.

شرکت پتروپارس با توجه به میزان سرمایه‌گذاری‌اش، حتی یک پنجم قدرت تصمیم‌گیری را هم ندارد. عموما با سهام زیر 20 درصد در تصمیمات کمیته مدیریت سرمایه گذاری مشترک، قدرت مخالفت با تصمیمات کمیته وجود ندارد. بنابراین پتروپارس در ریسک تصمیم گیری‌ها دخالت چندانی ندارد. این درحالی است که شرکت استات اویل نروژ از طریق قدرت تصمیم‌گیری در کمیته  مدیریت سرمایه گذاری مشترک که در عمده موارد بالای 50 درصد بود یا در بعضی از موارد 30 درصد، توانست نحوه مدیریت مخزن، مدیریت کار با پیمانکاران دسته دوم و سایر توانمندی‌های لازم را از شرکت‌های برتر زمان خود فراگیرد.

از سوی دیگر دو نقش بین شرکت‌های سرمایه گذاری مشترک وجود دارد. دسته اول شرکت یا شرکت‌های عامل‌اند که عمدتا وظیفه مدیریت روزانه عملیات توسعه و تولید از مخزن نفت و گاز را دارد. دسته دوم شرکت یا شرکت های غیر عامل هستند که با حضور در کمیته مدیریت سرمایه گذاری مشترک بر مبنای میزان سهام خود نظرشان را در مورد موضوعات مهمی از جمله تصویب طرح توسعه مخزن، افزایش یا کاهش هزینه‌ها، خرید کالاها، میزان تولید مخزن، پیمانکاران دسته دوم،تامین مالی و امثال آن اعمال می‌کنند. نقش شرکت عامل نیاز به تجربه و توانمندی بیشتری در مدیریت عملیات توسعه و تولید از مخازن نفت و گاز را دارد.

حال با توضیح داده شده، باید بررسی شود که افزایش توانمندی شرکتی مانند پتروپارس در لایه شرکت عامل خواهد بود یا شرکت غیر عامل. بر این اساس به نظر می‌رسد برای پروژه‌ای مثل فاز 11 پارس جنوبی با مشخصات مطروحه و توانمندی فعلی شرکت پتروپارس، این شرکت ایرانی لازم است نقش شرکت عامل را داشته باشد تا مهارت‌ها و توانمندی‌های مربوط به این نقش را از شرکت توتال و شرکت CNPC بیاموزد. اما متاسفانه این شرکت به عنوان شرکت غیر عامل در این کنسرسیوم حضور دارد و از آنجایی که قدرت تصمیم‌گیری در کمیته مدیریت را هم ندارد، امکان یادگیری‌ در لایه غیر عامل را نیز از دست خواهد داد.

بنابراین به طور خلاصه می‌توان گفت قرارداد منعقده به گونه‌ای است که هزینه بالاتری نسبت به شرکت‌های داخلی به شرکت‌های خارجی به صورت بلند مدت (20 ساله) پرداخت می‌شود. در حالی که مهارت‌های لازم و مورد نیاز شرکت ایرانی پتروپارس هم در حد یک شرکت اکتشاف و تولید بین المللی یا اصطلاحا E&P به آن منتقل نخواهد شد.

*عدم برگزاری مناقصه:

چرا باید برای فاز 11 پارس جنوبی که پیمانکاران زیاد داخلی و خارجی درخواست توسعه آن را از اواخر دهه 70 تا کنون ارائه داده‌اند مناقصه برگزار نشود؟ طبیعتا رقابتی که در مناقصه وجود دارد موجب عملکرد بهتر پیمانکار و کاهش هزینه‌های یک پروژه می شود.

عدم وجود مناقصه مضراتی از قبیل موارد زیر  را دارد که در زمان انعقاد قراردادIPC با شرکت داخلی پرشیا وابسته به ستاد اجرایی فرمان امام نیز گوشزد شد[2]:

الف- عدم رقابت شرکت‌های عملیاتی برای کاهش هزینه های قرارداد‌ علی‌الخصوص دستمزد قرارداد که طبق بندب ماده 6  مصوبه هیئت دولت مبنای شرکت برنده در مناقصه است.

ب- افزایش احتمال فساد، ایجاد رانت‌های پنهان بالقوه و امکان عدم شفافیت در قرارداد

ج-عدم تحقق تولید صیانتی چنانکه به دلیل عدم رقابت شرکت ها با یکدیگر بر سر افزایش تولید از مخزن وجود نخواهند داشت.

*سرمایه گذاری خارجی:

آیا سرمایه‌گذاری خارجی نیاز و مشکل اصلی صنعت نفت ایران است؟ این خود سوالی است که پاسخ آن تفصیلی است. اما اگر این نیاز اساسی را بپذیریم آیا سرمایه خارجی فقط از طریق شرکت‌های نفتی بزرگی مثل توتال قابل تامین است؟ آیا پیمانکاران خارجی رده دوم از سایر کشورها از جمله چین،روسیه،آلمان، ژاپن و امثال آنها که درخواست همکاری با صنعت نفت و گاز ایران را به کرات داده‌اند نمی توانند سرمایه لازم را برای صنعت نفت و گاز ایران را تامین کنند؟ چه نیازی به شرکت توتال هست که اپراتور میدان‌های نفت و گاز باشد و دستمزد بالا هم طلب کند، در حالی که شرکت های داخلی از توان لازم برای توسعه و تولید مخازن گازی برخوردارند.

*برجام:

بعضی از کارشناسان معتقدند که با قرارداد منعقد شده با شرکت معروفی مثل توتال در شرایط تحریمی ایران راه برای سرمایه گذاری سایر شرکت ها فراهم شده است. این در حالی است که توتال در صورت اعمال تحریم از طرف آمریکا طبق قرارداد، می‌تواند میدان را رها کند و هیچ مسئولیتی در این شرایط نمی‌پذیرد. تجربه گذشته نیز نشان داده است که شرکت‌های نفتی توان مقابله با سیاست‌های تحریمی آمریکا را ندارند. زمانی نیا معاون وزیر نفت در مصاحبه خود بر این امر تصریح کرد که اگر تحریم باز گردد تمامی این قراردادها تا یک ساعت بعد منحل می شود.

مزایای عمده قرارداد با شرکت توتال به گفته کارشناسان موافق این قرارداد کاهش ریسک سرمایه گذاری در ایران و استفاده از شرایط پسابرجام جهت افزایش ارتباطات بین المللی است. اگرچه کارشناسان متعدد دیگری این موضوع را قابل مناقشه می دانند که برخی از نظرات آنها بیان شد. ایرادات این قرارداد از بعد سیاست گذاری صنعت نفت و گاز جهت افزایش توانمندی شرکت های داخلی، استفاده از ظرفیت های داخلی جهت توسعه مخازن نفت و گاز و جذب سرمایه برای تولید صیانتی از سایر مخازن پر ریسک نفتی قابل چشم پوشی نیست.

 

---------------------------------------------------------------

 

[1] www.yon.ir/iingO

 [2] دیدگاه‌های تخصصی نوشته شده توسط اندیشکده حاکمیت در مورد قرارداد IPC با شرکت پرشیا(وابسته به ستاد اجرایی فرمان امام) برای میدان یاران جنوبی

انتهای پیام/

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ تیر ۹۶ ، ۱۱:۱۲
علیرضا آیت اللهی
يكشنبه, ۲۵ تیر ۱۳۹۶، ۱۱:۰۵ ق.ظ

سند رشوه توتال رسانه‌های آلوده را به هم ریخت

۹۶/۰۴/۲۵ :: ۰۸:۳۳

 سند رشوه توتال رسانه‌های آلوده را به هم ریخت

خبرگزاری فارس: سند رشوه توتال رسانه‌های آلوده را به هم ریخت

به دنبال انتشار سند رشوه‌دهی توتال شرکت فرانسوی طرف قرارداد با دولت یازدهم روزنامه‌ها و رسانه‌های زنجیره‌ای همزمان و بدون مطالعه سند دچار گاف بزرگ شدند.

به گزارش گروه دیگر رسانه‌های خبرگزاری فارس، به دنبال انتشار سند رشوه‌دهی توتال شرکت فرانسوی طرف قرارداد با دولت یازدهم روزنامه‌ها و رسانه‌های زنجیره‌ای به صورت همزمان و بدون مطالعه سند دچار یک گاف بزرگ شدند، این رسانه‌ها تلاش کردند تاریخ انتشار حکم در سایت وزارت دادگستری آمریکا را به عنوان روز انجام تخلف جا زده و این‌گونه القا کنند که رشوه توتال به مقامات دولت سابق بوده است نه دولت سازندگی و اصلاحات ولی نگاهی به متن اسناد موجود گاف بزرگ زنجیره‌ای‌ها را نشان می‌دهد.

این روزنامه‌ها و رسانه‌ها با اشاره به تاریخ سند که به سال 2013 مربوط می‌شود مدعی شدند که کیهان نتوانسته تاریخ آن را تغییر دهد و جرمی که مربوط به دولت قبل بوده را به دولت یازدهم و یا اصلاحات منتسب کرده است!

در این رابطه روزنامه حامی دولت وقایع اتفاقیه در گزارشی کینه خود از روزنامه کیهان را بروز داده و نوشت: آن‌طور که ماه پشت ابر نمی‌ماند، شبکه‌های اجتماعی و تکنولوژی جدید رسانه‌های مجازی و هوشمندی کاربران و مردم در حال رشد ایران، به‌سادگی متوجه تاریخ قدیمی سند شدند و درست ساعاتی بعد از انتشار روزنامه کیهان، مطلبی در کانال‌های تلگرامی و دیگر شبکه‌های مردمی دست به دست شد که نوشته است: «کیهان فراموش کرده است تاریخ سند را از می2013 به زمان تازه تغییر دهد.»...انتشار سندی متعلق به دوره مدیریت دولت [سابق]درباره فساد مدیران دولتی در قرارداد و رشوه به توتال البته کیهان را به نتیجه مطلوب نرساند بلکه سیاست فریبکاری و یک بام و دوهوای این جریان تندرو را بیش از هر زمانی نشان داد.

البته پیش از روزنامه زنجیره‌ای وقایع اتفاقیه کانال‌ها و سایت‌های منتسب به جریان اصلاحات و حامی دولت از روزنامه ایران گرفته تا کانال انتخاب و اخبار فوری و ...به صورت همزمان و با تیترها و متن واحد به کیهان حمله کرده بودند، این کانال‌ها و روزنامه‌ها به هیچ وجه متن سند فوق را منتشر نکرده‌اند.

روزنامه‌ها و رسانه‌های زنجیره‌ای ظاهرا سواد خواندن را نداشته و نتوانسته‌اند سند منتشر شده در کیهان را به صورت کامل مطالعه و یا آن را ترجمه کنند ، تاریخ سند متعلق به 2013 بوده ولی اتهام مربوط به دولت سازندگی و اصلاحات است و زنجیره‌ای‌ها به این سؤال پاسخ نمی‌دهند که اگر اتهامی در دولت سابق روی داده و حکم آن در زمان دولت کنونی صادر شود متهم دولت یازدهم و شخص رئیس‌جمهور وقت است یا مجرمینی که آن تخلف را مرتکب شده و حکم آن امروز صادر شده است؟!

در متن سند چه آمده است؟!

در متن سند فوق که در شماره روز پنجشنبه گذشته کیهان منتشر شد به مواردی اشاره شده است که ترجمه دقیق بخشهایی از آن در ادامه می‌آید.

«در ماه می ‌سال 1995 میلادی، شرکت نفت و گاز توتال وارد مذاکراتی با یک مقام رسمی ایرانی شد ، مقامی که رئیس ‌یک شرکت مهندسی ایرانی بود . این شرکت مهندسی مالکیت دولتی داشته و دولتی‌ها آن را اداره می‌کردند . توتال با شروع این مذاکرات نهایتا به توافقی که به ادعای خودشان قانونی بوده می‌رسند. توافقی مصطلح به نام «شرایط مشاوره» که بر اساس آن توتال باید مبالغ غیر قانونی را به دلالانی که مقامات رسمی ایران آنها را تعیین کرده بودند، بدهند .در عوض، شرکت ملی نفت ایران اطمینان دهد که قرارداد توسعه پروژه «A» و «E» جزیره سیری را با توتال امضاء خواهد کرد . این قرار دو ماه بعد یعنی در جولای سال 1955 به امضاء رسید.

در مدت دو ماه و نیم پس از امضای توافق، توتال مبلغی حدود 16 میلیون دلار را به عنوان رشوه و تحت همان توافق بظاهر قانونی «شرایط مشاوره» پرداخت می‌کند.

در ادامه این سند آمده است « در سال 1997، توتال به دنبال آن بود تا برای توافقی جهت توسعه بخشی از میدان گازی پارس جنوبی با شرکت ملی نفت و گاز ایران وارد مذاکره شود ، بزرگترین میدان گازی جهان ! در مسیر مذاکرات با مقامات رسمی ایران ، توتال بار دیگر به توافق به اصطلاح « شرایط مشاوره » می‌رسد که بر اساس آن توتال باید مبلغ زیادی را به یک دلال دیگر پرداخت می‌کرد. در سپتامبر سال 1997، شرکت ملی نفت و گاز ایران با توتال قراردادی امضا کرد که در پی آن 40 درصد از سود توسعه فاز دوم و سوم میدان پارس جنوبی به توتال اهدا شد . هفت سال پس از امضاء آن قرارداد ، با امضای قرارداد «حق مشاوره» دیگری ، توتال مجددا مبلغی غیر قانونی حدود 44 میلیون دلار را پرداخت کرد

در مجموع از سال 1995 تا سال 2004 از مجرای مقام‌های رسمی ایران ، توتال مجموعا مبلغ 60 میلیون دلار را پرداخت کرد تا مقامات رسمی ایرانی از نفوذ خود استفاده کنند و توتال را در کسب امتیازات و منافع در حوزه نفتی کمک کنند . این امتیاز‌ها عبارتند از پروژه‌هایی در جزیره سیری و پروژه‌هایی در میدان نفتی و گازی پارس جنوبی . در حالی که تمامی مبالغی که توتال آنها را به مقامات خارجی پرداخت کرده، غیرقانونی و بطور قطعی رشوه بوده است، آنها با سوء استفاده از قانون ، این مبالغ را تحت عنوان «هزینه‌های توسعه تجاری» پرداخت کردند

داستان رشوه 60 میلیون دلاری توتال

داستان رشوه 60 میلیون دلاری توتال به یک مقام دولتی ایران طی سال‌های 1374- 1383 زمانی علنی شد که وبسایت رسمی وزارت دادگستری آمریکا در 29 مه 2013 (8 خرداد 1392) اعلام کرد با توتال به مصالحه رسیده و توتال پذیرفته در قبال پرداخت دو فقره جریمه به دولت آمریکا بابت نقض قوانین ضد ارتشاء، جمعاً به مبلغ 398/2 میلیون دلار، بتواند به حضور خود در بازار بورس نیویورک ادامه دهد.

بر اساس آن چه که در وبسایت رسمی وزارت دادگستری آمریکا آمده است « توتال، از کمپانی‌های بزرگ فعال در بازار بورس نیویورک، طی توافقی با وزارت دادگستری آمریکا پذیرفته است بابت نقض قانون فساد مالی در معاملات خارجی مبلغ 245/2 میلیون دلار به دولت آمریکا پرداخت کند

میتیلی رامان، سرپرست معاونت دادستانی کل آمریکا در امور جنایی نیز گفته است « اتهام توتال «پرداخت غیرقانونی [رشوه] به یک مقام دولت ایران از طریق شخص ثالث برای کسب امتیازات ارزشمند نفت و گاز» در ایران بوده است

بر اساس کیفرخواست دادستانی کل آمریکا ارائه شده به دادگاه منطقه شرقی ویرجینیا، توتال به سه فقره نقض قوانین ضد ارتشاء و فساد مالی ایالات متحده آمریکا متهم بوده است.

گفتنی است در آمریکا متهم و دستگاه قضایی می‌توانند قبل از صدور حکم به توافق رسیده و بدین ترتیب کیفرخواست به صدور حکم منجر نشود. لازمه این موضوع پذیرش اتهام از سوی متهم بوده و به عبارت دیگر، توتال با این توافق پرداخت رشوه 60 میلیون دلاری به مقام ایرانی را پذیرفته است.

از سوی دیگر توتال با کمیسیون امنیت بازار بورس دولت فدرال آمریکا (اس. ای. سی) توافق کرده است که مبلغ 153 میلیون دلار بابت کسب درآمد نامشروع پرداخت کند.

نکته دیگر آن که مقامات نظارتی و قضایی فرانسه نیز اعلام کرده بودند کمپانی توتال و رئیس‌و مدیر اجرایی آن را به همراه دو شخص دیگر به اتهام نقض قوانین فرانسه، از جمله قانون ضد ارتشاء خارجی، در دادگاه کیفری تحت تعقیب قرار خواهند داد.

مدعیان اصلاحات اگر سواد خواندن و نوشتن داشته و بتوانند متن اطلاعیه مندرج در وبسایت رسمی وزارت دادگستری آمریکا به تاریخ چهارشنبه، 29 مه 2013/ 8 خرداد 1392 را بخوانند و ترجمه کنند مرتکب چنین گاف عظیمی نمی‌شوند و بی‌گدار به آب نمی‌زنند!

در یک کلام می‌توان گفت اسناد این تخلفات و اتهامات که توتال بابت آن‌ها جرایمی نیز پرداخت کرده است در سایت رسمی وزارت دادگستری آمریکا برای عموم مردم قابل مشاهده و مطالعه هست ، از حامیان دولت انتظار می‌رود اگر سواد دارند و مسائل دیگری در میان نیست به این اسناد مراجعه کنند تا حقایق را بدانند و به صورت همزمان دچار گاف به این بزرگی نشوند.

عقب نشینی پس از اطلاع از گاف بزرگ

رسانه‌های زنجیره‌ای حامی دولت بلافاصله پس از آن که متوجه خطای عظیم خود شدند موضع دوگانه‌ای را در پیش گرفتند ، آنان از یک سو در یک عقب نشینی آشکار پذیرفتند که این سند نشان‌دهنده رشوه‌دهی توتال است ولی از سوی دیگر در یک فرار به جلو اعلام کردند که از کی احکام محاکم آمریکا برای ایران معتبر شده است که کیهان امروز به آن استناد می‌کند؟!

رسانه‌های حامی دولت به این نکته عالما و عامدا توجه نمی‌کنند که اولا توتال تخلف و جرم خود در رشوه‌دهی به یکی از مقامات دولت وقت کشورمان را پذیرفته و بر اساس این پذیرش اتهام، جریمه پرداخت کرده است و حال زنجیره‌ای‌ها بایستی به این سؤال پاسخ دهند که از کی ما باید خیانت‌ها و تخلفات مرتکب شده شرکت‌های خارجی که خود نیز بدان اعتراف دارند بزک کرده و آن‌ها را انکار کنیم؟!

تلاش زنجیره ای‌ها برای تطهیر شرکت فرانسوی توتال حکایت فردی را دارد که پیروانش قائل بودند او شخصیتی بزرگ با کرامات خارق‌العاده است ولی خود معترف بود که کسی نبوده و خطاهای بزرگی نیز دارد با این وجود پیروان این فرد فلک زده می‌گفتند او پیر شده و دچار فراموشی گردیده است ، اصلا غلط می‌کند که می‌گوید کرامت ندارم!

نکته دیگر آن که وقتی توتال برای به دست آوردن منافعی رشوه پرداخت کرده و به آن اذعان می‌کند هیچ استبعادی ندارد که برای تطهیر خود برخی رسانه‌ها را نیز خریداری کند، رسانه‌هایی که در بزک کردن قراردادهای آلوده بی‌محابا به آب و آتش می‌زنند و حقایق عیان و آشکار را نیز نمی‌پذیرند طبیعی است که در این میان منافعی داشته باشند.

تکرار ادعاهای از سر بی‌سوادی زنجیره ای‌ها توسط وزارت نفت

اداره کل روابط عمومی وزارت نفت در پی گزارشات مستند کیهان درباره قرارداد آلوده با توتال و انتشار مستند رشوه‌دهی این شرکت فرانسوی که بخش‌هایی از متن سند فوق در شماره روز پنجشنبه و امروز کیهان منتشر شد جوابیه‌ای را در رسانه‌ها منتشر ساخت که نشان‌دهنده سطح نازل سواد نویسندگان آن است.

در بخشی از این جوابیه با اشاره به اظهارات زنگنه در صحن علنی مجلس آمده است : دولت و به تبع آن وزارت نفت با هیچ فرد و شرکتی عقد اخوت نبسته و اگر مدعیان وقوع فساد در هر قراردادی مدارک و مستنداتی برای اثبات ادعاهایشان در اختیار دارند از نظر شرعی و قانونی مکلف بوده‌اند این مدارک را بی‌درنگ در اختیار مراجع ذیصلاح قضایی قرار دهند تا طبق موازین قانونی به آن رسیدگی شود.

در این جوابیه همانند دیگر نشریات و رسانه‌های زنجیره‌ای به تاریخ سند یعنی می‌2013 اشاره شده و آمده است : منتشرکنندگان یک برگ کاغذی که از آن به عنوان سند رشوه‌دهی و رشوه گیری یاد کرده‌اند از واقعیت موضوع و اعتبار این برگ که مربوط به ماه می‌سال 2013 یعنی ابتدای سال 1392 است به خوبی آگاهند و انتشار آن در مقطع کنونی این پرسش را پدید می‌آورد که اگر این کاغذ، مدرک متقن و محکمه ‌پسندی بود چرا تاکنون در اختیار مراجع قضایی کشور قرار نگرفته تا طبق موازین رسمی و قانونی به آن رسیدگی شود؟!

نویسندگان این جوابیه که ظاهرا از سطح سواد بسیار نازلی برخوردارند از واقعیتی که در متن گزارش بدان اشاره شد یا اطلاع ندارند و یا صلاح نمی‌دانند که اطلاع داشته باشند و آن این که زمان وقوع جرم با زمان سند طبیعتا یکی نیست، چنان چه امکان دارد تخلفی در دولت سابق روی داده باشد و حکم آن امروز و در زمانی دیگر صادر شود و این به معنای آن نیست که تخلف نیز امروز صورت گرفته است.

نکته دیگر آن که وقتی توتال خود به تخلف انجام گرفته معترف بوده و بابت آن جریمه پرداخت کرده است وزارت نفت چرا در قامت وکیل مدافع ظاهر شده و از یک شرکت آلوده حمایت می‌کند؟!

از سوی دیگر در جوابیه وزارت نفت ادعا شده که کیهان اسنادی سری را منتشر می‌کند و یا وانمود به انتشار این اسناد سری می‌کند و این همه در حالی است که سند منتشر شده در کیهان در سایت وزارت دادگستری آمریکا قابل مشاهده برای عموم مردم بوده و هیچ‌گونه مهر محرمانه و سری بر روی آن نیز دیده نمی‌شود.

زمانی که تنظیم کنندگان جوابیه وزارت نفت (به سرکردگی آقای ک.ن) از چنین سطح سواد نازلی برخوردارند طبیعی است مواردی که تنظیم کرده و در قابل بولتن و ...در اختیار مسئولین نیز قرار می‌دهند حاوی اطلاعات ناقص و اشتباهی است اطلاعات خلاف واقعی که این مقامات در اظهارات علنی خود از آن بهره می‌برند و راه اشتباه می‌روند و نکته پایانی آن که به نظر می‌رسد مسئولین ارشد وزارت نفت بایستی در مبادی کسب اطلاع خود از جریانات تجدید نظر اساسی کنند و اگر بپذیریم که آنان نیز واقعیات را می‌دانند و دچار سطح نازل سواد نیستند به نتایج تاسف باری می‌رسیم که از آن می‌گذریم.

 

Department of Justice

Office of Public Affairs

FOR IMMEDIATE RELEASE

Wednesday, May 29, 2013

French Oil and Gas Company, Total, S.A., Charged in the United States and France in Connection with an International Bribery Scheme

Total, S.A., a French oil and gas company that trades on the New York Stock Exchange, has agreed to pay a $245.2 million monetary penalty to resolve charges related to violations of the Foreign Corrupt Practices Act (FCPA) in connection with illegal payments made through third parties to a government official in Iran to obtain valuable oil and gas concessions, announced Acting Assistant Attorney General Mythili Raman of the Justice Department’s Criminal Division, and U.S. Attorney Neil H. MacBride for the Eastern of Virginia.

As part of the agreed resolution, the department today filed a criminal information in U.S. District Court for the Eastern District of Virginia charging Total with one count of conspiracy to violate the anti-bribery provisions of the FCPA, one count of violating the internal controls provision of the FCPA, and one count of violating the books and records provision of the FCPA.  The department and Total agreed to resolve the charges by entering into a deferred prosecution agreement for a term of three years. In addition to the monetary penalty, Total also agreed to cooperate with the department and foreign law enforcement to retain an independent corporate compliance monitor for a period of three years and to continue to implement an enhanced compliance program and internal controls designed to prevent and detect FCPA violations.

Also today, the U.S. Securities and Exchange Commission (SEC) entered into a cease-and-desist order against Total in which the company agreed to pay an additional $153 million in disgorgement and prejudgment interest.  Total also agreed with the SEC to comply with certain undertakings regarding its FCPA compliance program, including the retention of a compliance consultant.

In addition, French enforcement authorities announced earlier today that they had requested that Total, Total’s Chairman and Chief Executive Officer, and two additional individuals be referred to the Criminal Court for violations of French law, including France’s foreign bribery law.

"Today we announce the first coordinated action by French and U.S. law enforcement in a major foreign bribery case,” said Acting Assistant Attorney General Raman.  "Our two countries are working more closely today than ever before to combat corporate corruption, and Total, which bought business through bribes, now faces the criminal consequences across two continents.”

"The Eastern District of Virginia, through our strong partnership with the Criminal Division’s Fraud Section, is committed to holding accountable those who violate the Foreign Corrupt Practices Act,” said U.S. Attorney MacBride.  "Today’s deferred prosecution agreement, with both its punitive and forward-looking compliance provisions, dovetails with our goals of bringing violators to justice and preventing future misconduct.”

According to the deferred prosecution agreement, in 1995 Total sought to re-enter the Iranian oil and gas market by attempting to obtain a contract with the National Iranian Oil Company (NIOC) to develop the Sirri A and E oil and gas fields.  In May 1995, Total entered into negotiations with an Iranian official who served as the chairman of an Iranian state-owned and state-controlled engineering company.  Total subsequently entered into a purported consulting agreement pursuant to which Total would corruptly make payments to an intermediary designated by the Iranian official to secure NIOC signing a development agreement with Total for the Sirri A and E project, which NIOC did in July 1995.  Over the next two-and-a-half years, Total paid approximately $16 million in bribes under the purported consulting agreement.

In 1997, Total sought to negotiate a contract with NIOC to develop a portion of the South Pars gas field, the world’s largest gas field.  At the direction of the Iranian official, Total and a second intermediary entered into another purported consulting agreement that called for Total to make large payments to the intermediary.  In September 1997, Total executed a contract with NIOC that granted it a 40 percent interest in developing phases two and three of the South Pars gas field.  Over the next seven years, Total made unlawful payments of approximately $44 million pursuant to the second purported consulting agreement.

In sum, between 1995 and 2004, at the direction of the Iranian official, Total corruptly made approximately $60 million in bribe payments under the agreements for the purpose of inducing the Iranian official to use his influence in connection with Total’s efforts to obtain and retain lucrative oil rights in the Sirri A and E and South Pars oil and gas fields.  Total mischaracterized the unlawful payments as "business development expenses” when they were, in fact, bribes designed to corruptly influence a foreign official.  Further, Total failed to implement effective internal accounting controls, permitting the consulting agreements’ true nature and true participants to be concealed and thereby failing to maintain accountability for assets.

The case is being prosecuted by Trial Attorney Andrew Gentin of the Criminal Division’s Fraud Section and Assistant U.S. Attorney Charles Connolly of the U.S. Attorney’s Office for the Eastern District of Virginia.  Significant assistance was provided by the Criminal Division’s Office of International Affairs and by the SEC’s New York Regional Office.  The department also acknowledges and expresses its deep appreciation for the cooperation and partnership of French law enforcement authorities.

* کیهان

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ تیر ۹۶ ، ۱۱:۰۵
علیرضا آیت اللهی


۹۶/۰۴/۲۵ :: ۰۰:۱۲


نگاهی به دمدمی‌مزاجی سیاست فرانسوی‌ها در مقابل ایران

وقتی چماق منافقین کنار هویج توتال می‌نشیند

خبرگزاری فارس: وقتی چماق منافقین کنار هویج توتال می‌نشیند

این که درنهایت چه زمانی روابط ایران و فرانسه دوباره رو به وخامت می‌رود، مشخص نیست اما تاریخ ثابت کرده که این دوران صمیمیت چندان به طول نمی‌انجامد؛ فرانسوی‌ها به خوبی نشان داده‌اند که در بازی با چماق‌ها و هویج‌های خود بسیار ماهرند.

گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس – مهدی پورصفا: تمام کسانی که در ایران کتابخوانی را به صورت حرفه ای دنبال می کنند، به طور حتم با صادق هدایت نویسنده نامدار ایرانی آشنا هستند. نویسنده ای که آثار ماندگاری همچون"بوف کور" را نگاشته و هنوز نیز می توان کتاب‌های تجدید چاپ شده وی را در کتاب‌فروشی‌های ایران یافت.

با این حال آنچه که داستان زندگی این نویسنده ایرانی را تراژیک می کند، خودکشی وی در پاریس بود. شهری که صادق هدایت برای برآورده کردن آرزوهای خود و تجدید خاطره دوران خوش تحصیل در این کشور به آن مهاجرت کرد، اما در نهایت کار به آنجا کشید که در یک مهمانخانه ارزان قیمت در محله سیزدهم این شهر خود را با گاز کشت.

جالب اینجاست که نقشی که این شهر در زندگی این نویسنده ایرانی ایفا کرده، در طول 36 سال گذشته در تاریخ سیاست خارجی ایران و در دولت های مختلف نیز تکرار شده است.

فرانسه به عنوان کشوری اروپایی که داعیه استقلال از جریان اصلی سیاست غرب به رهبری آمریکا را دارد، همواره سر پلی جذاب برای برقراری ارتباط با دنیای غرب و بهره مندی از مواهب اقتصادی و سیاسی آن در نگاه سکانداران سیاست خارجی ایران بوده است، اما فرجام این این شیفتگی همانند داستان زندگی صادق هدایت به یک سرخودگی عمیق  تبدیل شده که جدیدترین نمونه آن امضای تفاهم نامه اقتصادی بین ایران و فرانسه در حوزه استخراج نفت در فاز 11 پارس جنوبی و همزمان با آن تحرک آزادانه گروهک تروریستی منافقین و برگزاری همایش چند هزار نفری در پاریس بود.

*دورویی یا دمدمی‌مزاجی

این اتفاق شاید مجموعه ای از چندین اوج و فرود در روابط ایران فرانسه باشد که اغلب با خوشبینی آغاز و درنهایت به یک بن بست ختم می شود. ارتباط بین هسته اصلی حاکمیت جدید در ایران پس از نظام پهلوی با دولت فرانسه ماه ها قبل از پیروزی انقلاب اسلامی آغاز شد.

امام خمینی (ره) پس از خروج از عراق و ممانعت کویت از ورود ایشان فرانسه را به عنوان محل جدید استقرار خود تعیین و دهکده نوفل لوشاتو را به عنوان محلی برای هدایت انقلاب تعیین کردند. حضور امام (ره) در این کشور و در کنار آن انتشار اولین مصاحبه تفضیلی یک نشریه غربی با حضرت امام(ره) در روزنامه لوموند سبب ایجاد جوی از خوش بینی نسبت به این کشور در بین انقلابیون و مردم ایران شد.

با این حال نگاهی کوتاه به خاطرات منتشر شده از رجال فرانسوی به خوبی نشان می دهد که دودستگی شدیدی بین مقامات فرانسوی بر سر پذیرش امام(ره) و یا جلوگیری از فعالیت ایشان وجود داشت. کنت دومارنش رییس سازمان اطلاعات فرانسه در خاطرات خود به صراحت به مخالفت خود با اقامت امام در فرانسه اشاره می کند، اما در نهایت وزارت امورخارجه فرانسه حرف خود را به کرسی می نشاند.

در ماه های پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با مشخص شدن نقاط افتراق ایران و سیاست های کلی فرانسه درمنطقه نگاه طیف رادیکال به ایران در فرانسه غالب می شود. فرانسه بعد از پیروزی انقلاب در قالب همین نگاه رادیکال بود که پذیرای فراریان رژیم سابق و به خصوص بختیار، آخرین نخست وزیر رژیم شاهنشاهی شد.

کودتای نوژه که از مهم ترین توطئه های ضد انقلاب اسلامی پیش از آغاز جنگ بود، با فرماندهی بختیار و به صورت مستقیم از طریق فرانسه هدایت می شد. این که دستگاه اطلاعاتی فرانسه از ارتباطات بختیار با نظامیان بازنشسته ایران و همچنین معارضان ایرانی در ترکیه مطلع نباشد، بیشتر به یک جک می ماند.

کودتای نوژه و همکاری گسترده با مخالفان سیاسی ایران روابط فرانسه و ایران به سرعت بحرانی و رابطه ای که از نظر برخی می توانست به یک همکاری گسترده دیرپا بیانجامد به سرعت به یک چالش تبدیل شد و نظرات طیفی که دومارنش آنان را در دولت فرانسه رهبری می کرد، به سرعت در مورد ایران غالب شد.

البته این اختلاف نظر تنها دلایل سیاسی نداشت و می توان در آن رد برخی مسائل اقتصادی را نیز دید. پس از پیروزى انقلاب، وزیر امور خارجه وقت اعلام کرد که ایران سهام خود را از شرکت «اورودیف» خارج مى‏کند و متعاقب آن لغو قراردادهاى صنایع سنگین، ساخت اتومبیل‏هاى سوارى و مبادلات کشاورزى را اعلام نمود. این مسئله سبب شد که شرکت‏هاى فرانسوى زیان دیده براى جبران خسارت خود به دادگاه‏هاى این کشور شکایت کنند. دولت فرانسه نیز به دلیل حمایت از انقلاب ایران انتظار داشت که دولت ایران با شرکت‏هاى فرانسوى رفتار بهترى داشته باشد، اما به دلیل جّو انقلابى آن زمان با تمام شرکت‏ها رفتارى یکسان صورت پذیرفت. هم چنین وضع مجازات‏هاى سنگین اقتصادى از سوى آمریکا و جامعه اقتصادى اروپا علیه ایران و همراهى فرانسه با آنها و تصمیم فرانسه مبنى بر جلوگیرى از ارسال سه ناوچه تندرو که در زمان شاه سفارش داده شده بود نیز در تیرگی روابط بین ایران و فرانسه موثر بود.

آغاز جنگ میان ایران و عراق نیز به شدت به تیرگی روابط ایران و فرانسه افزود. فرانسوی‌ها به دلیل ترس از گسترش انقلاب اسلامی و روابط گسترده اقتصادی در صف حامیان عراق قرار گرفتند.

فرانسه اصلی ترین تامین کننده تلسیحات برای عراق در بلوک غرب بود. هواپیماهای میراژ اف 1 فرانسوی در میانه جنگ توازن در نبرد هوایی را به نفع عراق تغییر داد و موشک های اگزوست فرانسوی نقش مهمی در انهدام کشتی های نفکتش ایرانی داشت. شاید مهم ترین سیاست مشخص فرانسه در مقابل ایران را بتوان در سخنان فرانسوا میتران در سفرسال 1982 میتران به عراق دید که گفت: ما مایل نیستیم عراق در جنگ مغلوب شود؛ موازنه نظامى باید میان جهان عرب و ایران حفظ شود.

این تیرگی روابط تا بدان جا ادامه پیدا کرد که در نهایت فرانسه در سال 1987 روابط خود را با ایران در پی حادثه بمب گذاری در پاریس و اتهام دولت فرانسه به تهران و حزب الله لبنان و همچنین محاصره سفارت ایران در پاریس به طور کامل قطع کرد.

*سرد و گرم یک رابطه پر تناقض

از سال 1987 که روابط تهران و پاریس قطع شد تا به امروز هیچ گاه این اتفاق تکرار نشده است. حتی در اوج بحران هسته ای و تحریم های یک جانبه غرب علیه ایران نیز چنین اتفاقی روی نداد. اما دستگاه سیاست خارجی ایران در مقابل فرانسه گرفتار یک دوگانگی شیفتگی و سرخوردگی شده است.

در اواخر دهه هشتاد و اوایل دهه نود میلادی گسترش روابط ایران و فرانسه به مرحله‌ای رسید که فرانسوا میتران آماده سفر به تهران بود، اما کشته شدن بختیار آخرین نخست وزیر رژیم پهلوی در پاریس و سیل اتهامات به ایران گسترش روابط تهران و پاریس را عملا متوقف کرد.

در میانه دهه 90 میلادی نیز واقعه میکونوس و فراخوانی یکپارچه سفرای ایران از کشورهای اروپایی بار دیگر بهانه ای برای سردی روابط ایران و فرانسه فراهم کرد. باز هم گرمی دوباره در پی به قدرت رسیدن دولت اصلاحات و سردی دوباره به دلیل بحران هسته ای ایران و غرب و هر بار نیز پس از سردی رابطه، دو طرف با کمال میل با هم صمیمی شده اند.

حالا در جدیدترین دوره صمیمت، ایران و فرانسه یک قرارداد بزرگ نفتی را امضا کرده اند و در کنار این ایران بیش از 100 فروند هواپیمای ایرباس خریداری کرده است که مقر اصلی آن در شهر تولوز فرانسه باقی است. شاید این گرمی و سردی در روابط بین دو کشور با منافع ناهمسو طبیعی باشد، اما در این میان مشکل اینجاست که فرانسوی ها چماق‌های خود را برای دوران سردی روابط همچنان حفظ می کنند.

*دوگانه منافقین بد، منافقین خوب از دیدگاه فرانسه

شاید مهم ترین چماق فرانسوی ها در طول سالها، تعامل با حضور منافقین در این کشور بوده است. رفتار فرانسوی ها در این حوزه به جای این که بر اساس اصول ثابتی استوار باشد بنا به شرایط و بر اساس ملزومات ارتباط با ایران تغییر می کند.

فرانسوی‌ها در اواخر دهه 80 میلادی با بهبود روابط خود با ایران فعالیت منافقین را در کشور خود محدود کردند و حتی تعدادی از آنان را نیز به کشور گابن تبعید کردند. مسعود رجوی، سرکرده منافقین نیز از فرانسه خارج شد و برای اداره اشرف راهی عراق شد. در دهه 90 نیز همراه با به قدرت رسیدن اصلاح طلبان با ایران و امضای چندین قرارداد نفتی نام گروهک منافقین به صورت رسمی وارد فهرست گروهک های تروریستی شد.

در سال 2003 و در جریان عملیاتی موسوم به" تئو" صدها نفر از اعضای گروهک منافقین در پایگاهی در حومه پاریس دستگیر شدند. این عملیات منجر به بازگشایی پرونده مهمی در دستگاه قضایی فرانسه شد که عناوین اتهامی مختلفی همچون پولشویی و همچنین حمایت از تروریسم را در برگرفت.

با این حال با سرد شدن روابط دو طرف در پی تشدید بحران در پی برنامه هسته ای ایران و همچنین فتنه سال 88 رفتار فرانسوی ها با گروهک منافقین نرم‌تر شد. در پی حکم دادگاه عالی اتحادیه اروپا نام منافقین از لیست سیاه گروه‌های تروریستی خارج شد و این گروه فعالیت گسترده تر خود را در فرانسه در پیش گرفت.

اتفاقات سال 88 فرصتی طلایی بود تا این گروه تبلیغات گسترده خود را بر اساس این که یک گروه تروریستی نیست، آغاز کند. حمایت گسترده عربستان سعودی و رژیم صهیونیستی از این گروه و سکوت فرانسوی ها نسبت به این اقدام سبب شد تا مقامات سابق آمریکایی و اروپایی با مبالغ کلان برای حضور در همایش های این گروه جذب شوند.

نکته جالب اینجاست که وزارت خزانه داری آمریکا نیز در سال 2013 تحقیقات همه جانبه ای برای مبالغ پرداختی به مقامات سابق آمریکایی از سوی منافقین آغاز کرد. بر اساس این تحقیقات میزان پرداختی گروهک منافقین نسبت به سایر پرداختی ها 5 برابر میزان معمول است. این در حالی است که روشن نیست منابع درآمدی این گروه از کجا ناشی شده و آیا می توان به آن اطمینانی کرد و یا نه؟

با تمام این شبهات و تحقیقات رسمی گروهک منافقین همچنان در فرانسه با آزادی کامل در حال تبلیغات است و صد البته توانسته نظر برخی از نومحافظه کاران سرسخت را به خود جلب کند.

*میوه های برجام برای طرف فرانسوی

این که در نهایت چه زمانی روابط ایران و فرانسه دوباره رو به وخامت می‌رود، مشخص نیست اما تاریخ ثابت کرده که این دوران صمیمیت چندان به طول نمی انجامد. فرانسوی ها به خوبی نشان داده اند که در بازی با چماق ها و هویج های خود بسیار ماهرند.

در مذاکرات هسته‌ای ایران و کشورهای 5+1 علی رغم این که فرانسوی ها طرف اصلی مذاکرات با ایران نبودند، اما سنگ‌اندازی‌های آنها منجر به انتقال چند قرارداد پر سود به آنان شد. این که قرارداد توتال و یا قرارداد پژو جزو میوه های برجام شمرده شود، چندان دور از واقعیت نیست، اما مسئله اینجاست که این میوه ها برای طرف فرانسوی به عمل آمده است.

می توان روزی را به انتظار نشست که منافقین نقش جدی تری را در مقابل ایران با همراهی فرانسوی ایفا کنند، اما این که چه زمانی این رویداد اتفاق می افتد، مسئله‌ایست که تنها گذر زمان به آن پاسخ می گوید. فعلا قراردادهای اقتصادی دوران خوشی را برای هر دو طرف رقم زده اما تجربه گذشته ثابت کرده که زمان جدایی سریع تر از آنچه که دو طرف به آن می اندیشند، فرا می رسد.

انتهای پیام/

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ تیر ۹۶ ، ۱۱:۰۲
علیرضا آیت اللهی

مرکل: «برگزیت» و انتخابات فرانسه نگاهم را به اروپا تغییر داد

آنگلا مرکل
شناسهٔ خبر: 4031762 - 
صدر اعظم آلمان در سخنانی اعلام کرد که تصمیم انگلیس برای ترک اتحادیه اروپا و انتخاب «امانوئل ماکرون» به ریاست جمهوری فرانسه دیدگاه های وی درباره این اتحادیه را تغییر داده است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از رویترز، «آنگلا مرکل» صدر اعظم آلمان امروز شنبه در سخنرانی خود در شهر «سینگست» (Zingst) واقع در سواحل دریای بالتیک اعلام کرد که تصمیم انگلیس برای ترک اتحادیه اروپا و انتخاب «امانوئل ماکرون» به ریاست جمهوری فرانسه دیدگاه های وی درباره این اتحادیه را تغییر داده و وی اکنون دریافته است که مبارزه برای رسیدن به اروپائی قوی تر ازشمند است.

مرکل در سخنرانی امروز  خود برای رأی دهندگان ۲ ماه پیش از انتخابات فدرال در این کشور در این باره گفت که اگر برای بار چهارم به صدر اعظمی انتخاب شود به تعمیق همگرایی اروپا متعهد خواهد ماند.

آنگلا مرکل در سخنانی خطاب به رای دهندگان آلمانی گفت: وقتی دیدیم انگلیسی ها خواهان ترک اتحادیه اروپا هستند، وقتی نگران نتایج انتخابات فرانسه و هلند شدیم، برای بسیاری از مردم، از جمله خود من، چیزهایی تغییر کرد.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ تیر ۹۶ ، ۰۹:۲۳
علیرضا آیت اللهی
  •  یکشنبه / ۲۵ تیر ۱۳۹۶ / ۰۷:۲۴
  •  دسته‌بندی: آسیا،خاورمیانه
  •  

در دیدار با همتای فرانسوی؛

الجبیر:‌ پرونده کاملی درباره حمایت قطر از "تروریسم" برای فرانسه می‌فرستیم

عادل الجبیر و ژان ایو لودریان



وزیر خارجه فرانسه با بیان اینکه ریاض و پاریس روابط عمیقی دارند، اعلام کرد: ما نسبت به بحرانی که میان کشورهای عربی حوزه خلیج فارس شکل گرفته است، نگران هستیم.

به گزارش ایسنا، به نقل از سایت اینترنتی النشره، ژان ایو لودریان، وزیر خارجه فرانسه در کنفرانس خبری مشترک با عادل الجبیر، وزیر خارجه عربستان سعودی در جده اعلام کرد: پیام ما دعوت به حفظ آرامش و رایزنی جهت حل بحران با قطر است. باید به توقف حمایت مالی از تروریسم پایبند بود.

وی با استقبال از "نقش عربستان در مبارزه با تروریسم و اندیشه‌های رادیکالی"، گفت: عربستان توانایی‌های رهبری خود را برای مبارزه با تروریسم به کار گزفته است!

وزیر خارجه فرانسه افزود: ما مجدداً بر حمایت خود از میانجی‌گی کویت تاکید می‌کنیم و خواهان ایفای نقش یک حامی هستیم.

لودریان خاطرنشان کرد: پاریس با طرف‌های ذی ربط در بحران میان کشورهای عرب حوزه خلیج فارس در ارتباط است. حل بحران قطر باید بین کشورهای عرب حوزه خلیج فارس صورت بگیرد. ما برای کاهش تنش تلاش می‌کنیم تا محیط مناسب گفت‌وگو میان چهار کشور با قطر ایجاد شود و ما امیدواریم که اقدامات علیه قطر بر غیرنظامیان تاثیری نداشته باشد.

وی خاطرنشان کرد: من مذاکراتی با محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان در مورد راه‌های همکاری مشترک داشتم. گفت‌وگوهای ما با طرف عربستانی پیرامون صلح در خاورمیانه و وضعیت در منطقه است.

در همین حال، عادل الجبیر در این کنفرانس خبری تصریح کرد: ما امیدوار هستیم که بحران در داخل کشورهای عربی حوزه خلیج فارس حل شود. ما پرونده کاملی درباره تخلف‌های قطر در حمایت از تروریسم برای فرانسه خواهیم فرستاد.

وی تصریح کرد: من بر موضع عربستان که خواهان عدم حمایت از تروریسم و رادیکالیسم یا میزبانی از افراد تحت تعقیب متهم به تروریسم است، تاکید کردم.

الجبیر گفت: ما موضع فرانسه را در قبال بحران‌ها در منطقه می‌ستاییم.

وزیر خارجه عربستان تصریح کرد: من در دیدار با وزیر خارجه فرانسه بر مخالفت با حمایت مالی از تروریسم تاکید کردم و در دیدار خود اوضاع در سوریه و عراق را مورد بررسی قرار دادیم.

انتهای پیام

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ تیر ۹۶ ، ۰۹:۱۰
علیرضا آیت اللهی